پیرگوشی نوعی افت شنوایی است كه به تدریج با بالا رفتن سن در بیشتر افراد ایجاد می شود. كم شنوایی در سنین سالمندی ضایعه شایعی است. در حدود 35- 30 درصد بزرگسالان در سنین 65و 75 سالگی دچار كم شنوایی اند. تخمین زده می شود که 50-40 درصد افراد بالای 75 سال شنوایی شان افت كرده است.

كم شنوایی های مربوط به پیرگوشی، غالباً در اصوات فركانس زیر است. به عنوان مثال برای بعضی افراد، شنیدن صدای چهچهه یك پرنده یا صدای زنگ زدن تلفن نزدیك شان مشكل است. ولی ممكن است همان فرد بتواند صدای بم كامیونی را از پایین خیابان بشنود.

علائم پیرگوشی چیست؟

در صورت وجود پیرگوشی، اصوات آهسته تر و با وضوح كمتر به نظر می رسند. این امر سبب می شود شنیدن و درك گفتار مشكل تر شود.

افراد دچار پیرگوشی ممكن است چند مورد از موارد زیر را تجربه كنند:

- به نظر می رسد دیگران به صورت نجوا یا زمزمه صحبت می كنند.

- شنیدن و افتراق اصوات"زیر"مانند(س) و (ش) برای آنان مشكل است.

- درك محاورات به ویژه در صورت وجود اصوات زمینه ای، مشكل است.

- شنیدن صدای مردان از صدای زیر زنانه برایشان راحت تر است.

 -برخی اصوات آزاردهنده یا خیلی بلند به نظر می آیند.

- ممكن است دچار وزوز گوش (صدای زنگ، غرش یا هیس هیس در یك یا هر دو گوش) هم باشند.

منبع

سایت تبیان