شاید این جمعه بیاید شاید

با همه لحن خوش آوايي ام

در به در كوچه تنهايي ام

اي دو سه تا كوچه زما دور تر

نغمه تو از همه پرشورتر

كاش كه اين فاصله را كم كني

محنت اين قافله را كم كني

كاش كه همسايه ما مي شدي

مايه آسايه ما مي شدي

هر كه به ديدار تو نائل شود

يك شبه حلال مسائل شود

دوش مرا حال خوشي دست داد

سينه ما را عطشي دست داد

نام تو بردم لبم آتش گرفت

شعله به دامان سياوش گرفت

نام تو آرامه جان من است

نام تو خط امان من است

اي نگه ات خاستگه آفتاب

بر من ظلمت زده يك شب بتاب

پرده برانداز ز چشم ترم

تا بتوانم به رخت بنگرم

اي نفست يار و مددكار ما

كي و كجا وعده ديدار ما

خبر آمد خبري در راه است

سرخوش آن دل كه از آن آگاه است

شايد اين جمعه بيايد، شايد

پرده از چهره كشايد، شايد

 

 

   
 

شعر از: مرحوم آغاسي

به خاطر تو

دوست داشتن را فقط به خاطر تو دوست می دارم.

نوشته ی:mead

غیرت

نسیم از باغ پاورچین گذر کرد

                                 گلی در باغ بلبل را خبر کرد

ز غیرت بلبل دلخسته نالید

                                 از  آن غمنامه باران گریه سر کرد!

 

 شعر از مهدی سهیلی

دانش آموختن

چراغ جهان نور فرهنگ توست

                                       چو دانش بمیرد همه ننگ توست

بود شکر هر دانش اندوختن

                                    به بی دانشان دانش آموختن

شعر از:مهدی سهیلی

پچ پچ بلبل

سکوت باغ بود و شب پر از راز

                 نوای عاشقی از گل شنیدم

شدم نزدیک و در آن حجله ی عشق

                   صدای پچ پچ بلبل شنیدم

 

 

شعر از:      مهدی سهیلی

سجده طبیعت

طبیعت که باشد چنین استوار               سر سجده دارد بر کردگار

طبیعت بماند به هر رمز کار                   سر سجده به ذات پروردگار

 

زندگی

زندگی زیباست ای زیبا پسند                     زنده اندیشان به زیبایی رسند

                                        

دو بیتی

شکست عهد من و گفت : هـر چه بود گذشت

بـه گریـــــه گفتمش آری ولی چه زود گذشت

بـــــهار بود و تــــو بودی ،عشـق بود و امیـــد

بـــهار رفت و تـــو رفتی و هـر چه بود گذشت

منبع:

http://mamany.blogfa.com/

تنها یک لبخند

سزاوار این نیستم که من در باغ باشم و او در گلستان

که من خوب باشم و او عالی

که من صاف باشم و و آئینه

که من خندان باشم و او خوشحال

مگر نه این است که من با تمام پول هایم برای پدر هدیه خریدم!!

ولی او چه ؟!!

تنها یک لبخند.

 

                                         

امیدی دوباره

 

سرم را پایین آوردم و دوباره نگاه کردم.

نه ! مثل انکه اینبار پایم را روی جاپای به جا مانده در برف ها نگذاشته ام!!!

 

                            

قصه ی تلخ سرنوشت

 
وقتی خدای آسمون بنده هاشو می آفرید

 زمین و زمان و آسمون کم کم از او آمد پدید

  با قلم بلوری سر    با جوهر طلایی رنگ

   رو پیشونی ها نوشت  قصه ی خوب سرنوشت

وقتی نوبت به من رسید

 بلوری نوک  قلم شکست

  جوهر رنگ طلایی ریخت

   با قلمی که جنس اون جز پر مرغ چیزی نبود

     با جوهری که جز رنگ سیاه رنگی نداشت

      رو پیشونیم نوشت :

        قصه ی تلخ سرنوشت

                                             

منبع:

http://mamany.blogfa.com/

 

پدرم می گوید

       

پدرم مي گويد زندگي دشوار است.

زندگي گاو نر و مرد كهن ميخواهد

زندگي چون درياست زندگي چون موج است

موج  توفنده  و کوبنده  كه با صخره سخت ،

هيچگاهش نبود سازش و صلح

 

پدرم ميگويد در رحمت باز است

و خدا مي شنود و خدا مي بيند

ليك ما بي خبران در فضائ خلأ كون و مكان حيرانيم

و اسير قفس سيمي زندان تنيم

 

پدرم ميگو يد با خدا باش پسر

و دلت را بسپار به زلال خوبي

به صمیمیت و یکرنگی و عشق

و فـــــــــــــــنا شــــــو در نـــــور

       و خــــــــدا را ...

              و خـــــــــــــدا را بشـــــــــــناس     

                                                              

                                                                  

   منبع:

http://www.mamany.blogfa.com/post-1.aspx