منظومه شمسی
منظومه شمسي ما عبارت از خورشيد است و هر چيزي كه دور خورشيد مي گردد. يعني خورشید، نه سياره و ماه هايشان، سيارك ها ، ستاره هاي دنباله دار و شهاب سنگ های درحال حرکت منظومه شمسي ما را تشكيل مي دهند. گرد غبار و تكه يخ هايي كه دور خورشيد مي گردند هم جزو منظومه شمسي هستند
خورشيد ستاره است. خورشيد بزرگ ترين چيزي ست كه در منظومه شمسي ما پيدا شده. همه نور و گرماي سياره ها از خورشيد است. علاوه بر خورشيد، زمین و ماه زمين ، بسياري از اشياي منظومه شمسي نيز بدون تلسكوپ قابل ديدن هستند. سياره هاي عطارد ، زهره يا ناهيد ، مريخ ، مشتري ، كيوان يا زحل ، سيارك هاي درخشان، شهاب ها وبعضي از ستاره هاي دنباله دار را مي توان بدون تلسكوپ ديد. ولي اشياء خيلي بيشتري در منظومه شمسي ما هستند كه آنها را بايد با تلسكوپ ديد.
سياره ها
نه سياره اي كه دور خورشيد مي گردند عبارتند از: زمين، عطارد، زهره يا ناهيد، مريخ، مشتري (بزرگ ترين سياره منظومه شمسي ما)، كيوان يازحل (با حلقه هاي بزرگي كه دور آن است)، اورانوس ، نپتون و پلوتون . يك كمربند از سيارك ها (سياره هايي با ابعاد كوچك كه از سنگ و فلز ساخته شده اند) نيز وجود دارند كه بين مريخ و مشتري مي گردند. طبق قانون حركت سياره اي كه به وسيله يوهان كپلر ستاره شناس آلماني در قرن هفدهم ميلادي كشف شد، سياره ها در مداري به شكل بيضي دور خورشيد مي گردند.
منبع