بـرطـبـق انـجـمن بـين المللي سكته، اين عارضه سوميـن
دليل اصلي مرگ و مير در جهان است. بـعلاوه يك سـوم از
افرادي كه سكته كرده اند درخلال پنج سال آينده نيز ممكن است دوباره دچار اين عارضه گردد.

مردم حمله قلبي را با سكته  اشـتـباه ميگيرند كه اين دو مقوله جدا هستند؛ سكته يك "حمله مغزي" بشمار مي آيد. "حملات قلبي" در عروق و بــافتهاي قلبي اتفاق ميافتند، در حاليكه سكته انحصارا در بافتهاي مغزي حادث ميگردند.

سكته ضايعات ناگهاني در عملكرد مغز ميباشد كه بدليل انسداد يا پارگي عروق منتهي و يا دروني مغز پديد مي آيـد و اغـلب منـجر بـه نـمـايان شـدن عوارض وخيمي از قبيل از عدم هماهنگي و تعادل و نيز سبب تـكـلم نا مفهوم مي گـردد كه اين بستگي به ناحيه صدمه ديده در مغـز دارد. همچنين سكته را بـه يـك عـارضه مـغــزي و يا مغزي-عروقي نيز تعبير ميكنند.

وقتي كه يك رگ خوني ( سرخرگ ) منتهي به مغز پاره شده و يا توسط يك لخته خوني مسدود گـردد، عارضـه سكته پـديـد مي آيـد. بـعـد از 4 الـي 5 دقيـقه كوتاه، سـلول هاي عصبي در آن ناحيه آسيب ديده و از بين مي روند. در نتيجه بخشي از بدن كه توسط آن ناحيه آسيب ديده در مغز كنترل مي شود، نمي تواند خوب عمل نمايد. اگر در ظـرف يـك سـاعـت جـريـان خون دوباره برقرار نگردد، معمولا صدماتي دائمي و جبران ناپذير در مـغـز ايجاد مي گردد.

سكته هاي مغزي به دو دسته عمده تقسيم ميشوند:  ايسكميك (كم خوني موضعي) و همورهاجيك ( خون ريزشي)